బధ్ధకించమ్మడూ

బధ్ధకించమ్మడూ

బధ్ధకం ఎంత అందమైనది! ఎంత హాయినిస్తుంది! ఎంత ప్రశాంతంగా వుంటుంది! (మధ్యలో ఎవరూ డిస్ట్రబ్ చెయ్యకుండా వుంటే) ఎంత అవసరమైనది!! ఎంత ఇదయినదీ ఎంత అదయినదీ ఇవ్వన్నీ ఏల దీనిని స్తుతించ వేయి నాల్కలయిన సరిపోవు. ఎందుకంటే అది చాలామందికి అందని ద్రాక్షపండుగనుక. కనుక ఎవరి పరిజ్ఞానంబట్టి వారే అనుభవించండి.

పనీపాటూ లేకపోతే బధ్ధకం పెరుగుతుందంటారు. నిజమేమేమోగానీ, పనీపాటలున్నవాళ్ళకి బధ్ధకం అవసరం చాలావుందని..ఇక్కడ ఢంకా లేదుగానీ, వుంటే బజాయించి మరీ చెప్తాను నేను. మరి అంత రీసెర్చి చేశాను.

మీ జీవితంలో అప్పుడప్పుడ ఒక్కరోజు బధ్ధకించి చూడండి..మీ జీవితం మీకే కొత్తగా అనిపిస్తుంది. రోజూకన్నా ఆలస్యంగా లేవండి. అన్ని పనులకూ సెలవిచ్చెయ్యండి. మీ ఇంట్లో వాళ్ళకి ముందే చెప్పండి ఆ రోజు మీరు మీ రొటీన్ డ్యూటీలకి వ్యతిరేకంగా సమ్మెచేస్తున్నానని. మిమ్మల్ని మీరుతప్ప ఇంకెవరినీ పట్టించుకోకండి. రోజంతా హాయిగా నిద్రపోతూనో, పస్తకం చదువుకుంటూనో, టీవీ చూస్తూనో మీ ఇష్టం వచ్చినట్లు, మీకిష్టమయిన, మీకు సరదాగావున్న పనులుమాత్రమే చేస్తూ గడిపెయ్యండి.

భోజనం అంటారా మీరాల్రెడీ డిక్లేర్ చేశారుగా మీ స్ట్రైక్ గురించి..ఇంక మరి మాట్లాడకుండా కూర్చోండి. ఇంట్లోవాళ్ళు వండో, హోటల్ నుంచి తెచ్చో తిందాం రమ్మంటే, ఆనందంగా కబుర్లు చెబుతూ తినెయ్యండి. హోటల్ కి తీసుకెళ్తాం రమ్మంటే సంతోషంగా వెళ్ళి కావాల్సినవన్నీ తినెయ్యండి. బిల్లు ఎంత అనికూడా అడక్కండి..మానసిక రోగం మొదలవుతుంది మరి. అందుకే ఝామ్మని ఓ మీఠా పాన్ వేసుకుని ఓ సినిమా చూసొచ్చేయండి.

అప్పుడప్పుడూ మీరు తెప్పించుకునే ఈ బధ్ధకంవల్ల మీ ఇల్లూ, పర్సూ కొంచెం చిందరవందర అయినా ఈ చిట్కా మీ మానసిక, శారీరిక ఆరోగ్యానికి చాలా మేలు చేస్తుంది. నాదీ గ్యారెంటీ.

సో, రేపాదివారం..అర్జెంటుగా బధ్ధకం తెచ్చేసుకోండి. ఆగండాగండి. అందరూ రెడీ అయిరోతున్నారు. నేనీ చిట్కా చెప్పింది అలుపెరగకుండా ఇంట్లో అందరికీ అన్నీ, ఎల్లవేళలా అమర్చే ఇంటి ఇల్లాళ్ళకీ, ఇల్లూ ఆఫీసూ మేము భేషుగ్గా మేనేజ్ చేస్తామని పోజుకొడుతూ వెట్టిచాకిరీ చేస్తున్న అమ్మళ్ళకూ..అంతేగానీ ఆఫీసూ, ఫ్రెండ్సేతప్ప ఇల్లు పట్టించుకోని మగ మహారాజులకూ, కోలేజీలకెళ్ళొస్తేనే అలసిపోయే బుల్లెమ్మలకూ, బుల్లోళ్ళకూ కాదు. ఎందుకంటే మీ కాల్రెడీ ఇలాంటివి బోలెడు చిట్కాలు తెలుసు..ప్రత్యేకించి నేను చెప్పక్కర్లా. రేపు ఆదివారం ఇంటి ఇల్లాళ్ళిక సెలవిచ్చి, ఇంటి పనులకి మీరు తలో చెయ్యీ వెయ్యండి. మరి నా చిట్కా ఎవరికంటారా

మీకోసం మీరు కొంచెంసేపు బతకండి తల్లీ అని నాలాంటిది నెత్తీ నోరూ కొట్టుకున్నా వినిపించుకోని ఆధునిక నారీమణులలో అనేకులకి. అర్ధమయిందా తల్లులూ??

ఐ లవ్ యూ

ఐ లవ్ యూ

టీవీ లో లవ్ ఫెయిల్యూర్ సినిమా గురించి చెప్తూ వేసిన పాటలోని వాక్యం ఈ పోస్టుకు కారణమయింది సుమండీ. అదేమిటంటే ఐసీయూ లో పడుకున్నా ఐ లవ్ యూ అంటే హేపీ హేపీ హేపీ….ఈ వాక్యం నన్ను బాగా ఆకర్షించింది. ప్రేమికుడు ఐసీయూ లో వున్నా గుండె ఐ లవ్ యూ అంటూ వుంటే ప్రపంచమే తెలియదు. ఇంకా ఆ ప్రియురాలుకూడా జత కలిసి ఐ లవ్ యూ అంటే ఇంక చెప్పాలా. సరే ఇప్పుడు వాళ్ళ సంగతి కాదు మనం మాట్లాడుకునేది. మనిషికీ మనిషికీ మధ్య ప్రేమ వుంటే..వాళ్ళు దగ్గరవారయినా, అసలు పరిచయమే లేకపోయినా..భూతలమే స్వర్గసీమకదా. ఉదాహరణకి ఐసీయూనో, ఆస్పత్రినోనే తీసుకోండి. ఎవరైనా రోగి వాళ్ళవాళ్ళెవరూ ఏకారణం వల్ల రాలేకపోయినా, పోనీ వచ్చినా మనకనవసరం..ఒంటరిగా వున్నారనిపిస్తే ఒకసారి పలకరించి యోగ క్షేమాలు విచారిస్తే ఆ రోగికి కొండంత బలం వస్తుంది. మనం చేసేదేమీలేదు..రెండు మాటలు చెప్పటమే. మహా అయితే ఒక అయిదు, పది నిముషాలు సమయం వెచ్చించాల్సివస్తుంది. దాని విలువ కొన్ని వేల రెట్లయి ఆ రోగి ముఖంలో ప్రతిఫలిస్తుంటే మీ గుండె తృప్తితో నిండిపోయి మళ్ళీ మళ్ళీ అలాంటి పనులు చేయాలనిపించదూ? రోగి, ఆస్పత్రి ఒక వుదాహరణ మాత్రమే. నిత్య జీవితంలో అనేక సంఘటనలు… సాటివారితో మీరు మనిషికీ మనిషికీ మధ్య వుండాల్సిన ప్రేమపంచుకోవటానికి…ఎన్నో మీకోసం ఎదురు చూస్తున్నాయి. ఒకరిని చూసి ఒకరు నేర్చుకుంటారు. ప్రారంభించండి మరి. మీలాగా అంతా చేస్తే ప్రపంచమే ప్రేమతో నిండిపోదా? అవునూ అప్పుడీ రాజకీయ నాయకులేమవుతారబ్బా? ఏముందిలెండి.. వాళ్ళూ మనలా మారిపోతారు.

అయితే మీరు జాగ్రత్తపడాల్సిన విషయం ఒకటుంది. ఈ విషయమేదో బాగుంది, ఇవాళ్టినుంచీ అందర్నీ ప్రేమించేద్దామని అత్యుత్సాహానికిపోయి అవసరమున్నా లేకున్నా అందర్నీ హడలుకొట్టించకండి. కాస్త మీ బుర్ర వుపయోగించి అవసరమా కాదా, సమయం, సందర్భం వగైరాలు కూడా ఆలోచించి మరీ అడగెయ్యండి. మీరు వారికి సంతోషం కలిగించినా లేకపోయినా, చికాకు మాత్రం కలిగించకండేం. బెస్ట్ ఆఫ్ లక్.

జ్యోతి సే జ్యోతి జగాతే చలో, ప్రేమ్ కీ గంగా బహాతే చలో

గజిబిజి

గజిబిజి

మన పూర్వీకులు ఆచార వ్యవహారాలు చాలా ఆలోచించేకాదు, మనలాంటి ఎంతోమందిమీద రీసెర్చి చేశాకే వెట్టుంటారని ఈ ఆదివారం పొద్దున్నే నేను ఘాట్టి నిర్ణయానికొచ్చేశానండీ. మరి మీరేమంటారు?

అసలు సంగతేమిటంటే…ఇవాళ ఆదివారం ఏమైనా సరే పొద్దున్న ఎనిమిది గంటలగాకా లేవకూడదు…మహిళా దినోత్సవం దగ్గరకొచ్చేస్తున్న సందర్భంగానయినా నా విశ్రాంతికోసం నేను చూసుకోకుండా, నా హక్కులకోసం..కనీసం మా ఇంట్లోనైనా(మరీ నా ఇల్లు అనటం బాగుండదులెండి) నేను పోరాడకపోవటం నా ఆడజన్మకే అవమానం అని తీర్మానించుకుని శనివారం రాత్రే డిక్లేర్ చేశాను..రేపు నేను ఎనిమిది గంటలదాకా లేవను అని.

ఆడవాళ్ళకి శాపాలు అనేకం కదండీ. ఆ శాపాలే రకరకాల మనుషులై పీక్కు తింటాయి. అందులో మొదటిది పనిమనిషి. మనక్కావాల్సిన సమయానికి రానిదీ, మనకవసరమైన పని చేయనిదీ,…వాళ్ళ అవకాశాన్నిబట్టి వచ్చి, వాళ్ళకి వీలయిన పని చేసి పోయేది పనిమనిషి అని ఈ మధ్య చాలామంది గృహిణులు తమ నిఘంటువులో పనిమనిషి నిర్వచనాన్ని మార్చి రాసుకున్నారు. సదరు పనిమనిషి పొద్దున్నే 5 గం. ల కల్లా తయారు. రోజూ తను వచ్చే టైము 8-30 దాటాక. ఆ రోజు ఆమెకేదో పని వుంది కనుక, నేను పని చేసుకోవటానికి ఇబ్బంది పడతానని, మా ఇంట్లో పనిచేసి వెళ్ళిపోవటానికి, తద్వారా నన్నుధ్ధరించటానికి పొద్దున్నే వచ్చేసింది. మానకుండా వచ్చినందుకు సంతోషిచాలో, నా నిద్రని, తద్వారా నా ప్రతిజ్ఞని భంగం చేసినందుకు కోపం తెచ్చుకోవాలో తెలియని సందిగ్ధావస్తలోనే తలుపు తీసి, హాల్లోనే సోఫాలో చతికిలపడ్డాను (మల్లమ్మమీద..అదేనండీ మా పనిమనిషిమీద కోపం తెచ్చుకుంటే నష్టం నాకేనని తెలుసు..అందుకే పైకి కోప్పడే ప్రయత్నం అస్సలు చెయ్యలేదు).

సరే..ఎలాగూ ప్రతిజ్ఞ చేశానుకదా అని మల్లమ్మకి టీ పెట్టి ఇచ్చేసి హాల్లో సోఫాలోనే కునుకు తియ్యటం కొనసాగించాను. మా మల్లమ్మ పని చేస్తూ చేస్తున్న చప్పుళ్ళన్నీ నేపధ్య సంగీతంగా భావిస్తూ. నేపధ్య సంగీతానికి జోడుగా మల్లమ్మ కొన్ని ప్రవచనాలు కూడా చేసింది..పొద్దున్నే లేస్తేనే ఆరోగ్యం బాగుంటుందమ్మా. అయినా ఆడవాళ్ళు పొద్దున్నే లేవాల….ఇక్కడే నాకొళ్ళు మండేది. ఏం ఆడవాళ్ళు లేటుగా లేవకూడదా ఎందుకు లేవకూడదు..నేను లేస్తానని అలాగే పడుకున్నాను. అంతే. నా ఇష్టం నాది. ఇప్పుడు కూడా నా ఇష్టం జరక్కపోతే ఎలా పిల్లలుఇక్కడున్నంతకాలం వాళ్ళ స్కూళ్ళూ, కాలేజీలు, ఆఫీసులూ అంటూ పరుగులు పెట్టానుగా. ఇప్పుడు నాకు రెస్టు కావాలి. నేను పడుకుంటాను.

ఆలస్యంగా లేచానేమో. అన్ని పనులూ ఆలస్యం అయినాయి. రోజూ స్నానం చేసి దీపారాధన చేస్తేగానీ టిఫెన్ జోలికి వెళ్ళేదాన్నికాదు. ఈ రోజు నా మనసు చాలా విచ్చలవిడిగా సంచరిస్తోంది. దాని కోరికెందుకు కాదనాలని స్నానం చెయ్యకుండానే దోసెలు వేసి, మా ఆయనకి పెట్టి, నేనూ తినేశా. అప్పుడే వచ్చారు తెలిసిన వాళ్ళు పెళ్ళి పిలుపులకి. ఉదయం 11 గం. లు దాటినా స్నానం చెయ్యక అలాగే వున్న నా మీద నాకే విపరీతమైన కోపం వచ్చింది. నా ఇష్టం..నేను ఆలస్యంగానే లేస్తానని మొండికేసిన మనసు ఏ మాత్రం సహకరించకుండా అంతసేపు బధ్ధకంగా ఎందుకు కూర్చుందో వాళ్ళకి వివరించబోయింది వాళ్ళు అడక్కుడా పెట్టకుండానే. మరి ఆ పాచి బట్టలతోనే వాళ్లకి ఆతిధ్యం ఇవ్వాలంటే దానికి చాలా కష్టమనిపించింది. ఆ బధ్ధకం ఆలాగే కంటిన్యూ అయి పన్నెండయినా బధ్ధకం వదలక అలాగే కుక్కర్ ఎక్కించేశా. అసలు ఇలాంటప్పుడు ఎవరయినా ఇంత వండి కంచంలో పెడితే ఎంత బాగుంటుందో. సరేలే ఈ కలలకేంగానీ లేచి స్నానం చేసి ఆలోచనలు కంటిన్యూ చెయ్యి..బుధ్ధి తిట్టేసరికి ఎదురు తిరగలేక వెళ్ళి స్నానం చేసొచ్చా.

దీపారాధన చేస్తుంటే అనిపించింది. అపరాహ్ణం లోపలే దీపారాధన చెయ్యాలంటారు..ఇవాళ నేనేమో ఇంత ఆలస్యం చేసేశాను..అన్ని పనులూ అస్తవ్యస్తం అయినాయి. దాంతో అంతా చికాకే.

అప్పుడే అనిపించింది. మన పెద్దవాళ్ళు ఆచారాలు చాలా ఆలోచించి నాలాంటి వాళ్ళని చూసి పెట్టారని. అవ్వేలేకపోతే ఇవాళ నాకుమల్లే ఇష్టమొచ్చినప్పుడు ఇష్టమొచ్చిన పనిచేస్తే ఓ తీరువా వారువా, శుచీ శుభ్రం, సమయపాలన ఇవ్వన్నీ ఎక్కడుంటాయి? మీరే చెప్పండి.

వంశపారంపర్యంగా అనుభవించే శాపాలుంటాయా

కొన్ని శాపాలు వంశపారంపర్యంగా అనుభవిస్తారంటారు. అలాంటివున్నాయా అంటే వున్నాయనే శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి. ఏడు తరాలవరకూ ఆ శాపాలననుభవిస్తారుట. అవేమిటంటే దేవ శాపం, సర్ప శాపం, ఋషి శాపం, మాతృ శాపం, పితృ శాపం. వీటిని వంశానుక్రమంగా కొన్ని తరాలవారు అనుభవించాలి.

సర్ప శాపం ఎలా వస్తుందంటే కొందరు నాగుపాములను చంపుతుంటారు. నాగు పాములను చంపకూడదు. కొందరు పుట్టలు తొలిగించి ఇళ్ళుకట్టటం వగైరా చేస్తారు. తెలిసీ, తెలియక పుట్టల సమీపంలో మూత్ర విసర్జన చేసినా, ఋతు సమయంలోని మైల బట్టలు పాములు దాటినా ఈ శాపాలు ప్రాప్తిస్తాయి.

ఋషి ఋణం ..ఋషులు, సిధ్ధులు లోక క్షేమంకోసం తపస్సు చేసే మహా పురుషులు అనేకులుంటారు. వారికి ఎటువంటి హాని తెలిసిగానీ తెలియకగానీ కలిగించినా ఋషిశాపగ్రస్తులవుతారు.

దేవశాపం .. గుడికి ఏ విధమైన హాని తలపెట్టినా, ఆలయంలోని వస్తువులనుగానీ ధనాన్నిగానీ అపహరించినా దైవశాపం తప్పదు.

మాతృ శాపం చిన్న విషయంకాదు. తల్లి ఎల్లప్పుడూ శిశువు క్షేమంకోసం తపిస్తూంటుంది. అలాంటి తల్లి తన బిడ్డలు తనపట్ల ఏ ద్రోహం చేసినా శపించదు. ఏ వయసులోనైనా తలిలిదండ్రులను గౌరవించాలి. కొందరు తల్లిదండ్రులను సరిగ్గ చూడరు. తమ సర్వస్వాన్నీ త్యాగంచేసి పిల్లలని వృధ్ధిలోకి తీసుకు వస్తే వారి వృధ్ధాప్యంలో వారి ఆస్తులను తీసుకుని వారిని బయటకు వెళ్ళగొట్టే బిడ్డలూ వున్నారు. ఏ సందర్భంలోనూ తల్లిదండ్రులు పిల్లలని తిట్టరు. వారికి అవసరమైనప్పుడు చేయూతనివ్వకపోతే వారి ఆవేదన వీరికి శాపమవుతుంది. బాధాతప్త హృదయంతో వాళ్ళు పెట్టుకునే కన్నీళ్ళు, పిల్లలను తిట్టకపోయినా, పిల్లలపాలిటి శాపాలవుతాయి. పితృ శాపం కూడా ఇంతే. పిల్లలు తల్లిదండ్రులను ఏ సమయంలోనూ కష్టపెట్టకూడదు. తల్లిదండ్రులు కూడా తాము సత్ఫ్రవర్తనాపరులై, పిల్లలకుకూడా చిన్నప్పటినుంచే సత్ప్రవర్తన నేర్పాలి.

పై దోషాలవల్ల వచ్చే శాపాలు ఏడుతరాలవారు అనుభవిస్తారంటారు.

(జీ తెలుగు ప్రసారం చేసిన గోపురం ఆధారంగా)

కొంటె కోణాలు - 14

హమ్మయ్య! శాపం పెట్టేశాను!!

ఈ పోటీ ప్రపంచంలో ప్రకటనలకున్న ప్రాముఖ్యం తెలియనివాళ్ళుండరుకదా. రోడ్లమీద, టీవీలలో, ఫోన్లల్లో ఎక్కడబడితేఅక్కడే ఈ ప్రకటనల హోరు తప్పించుకోవటానికి సామాన్య మానవుడు పడే ఇబ్బంది కూడా సామాన్యులమయినమనందరికీ తెలిసిందే.

అయితే ఈటీవీ అంతఃపురం సీరియల్ లో ప్రముఖ ఆడ దుష్టపాత్ర మృణాళినికి కూడా ఈ ప్రకటనల హోరు తప్పలేదు. పైగా ఇలాంటి దుష్టులనెదుర్కోవటానికి మామూలువాళ్ళు పనికిరారని ఈటీవీవారు ప్రముఖ సినీ గాయకుడుయస్.పీ.బాల సుబ్రహ్మణ్యం గారినే తీసుకొచ్చేశారు ఆవిడని ప్రకటనలతో హోరెత్తించటానికి… యస్.పీ.బాలసుబ్రహ్మణ్యంగారు ఈ అవతారం కూడా ఎత్తారా? ఎలగెలగెలాగంటారా?? చెబుతున్నానుగా……

1-7-2011 ఈటీవీ లో పగలు 3-00 గం. లనుంచీ 3-30 దాకా వచ్చే అంతఃపురం సీరియల్ చూసినవాళ్ళు గమనించేవుంటారు. మృణాళిని కాబోయే కోడలు రూపతో కలిసి జమీందారుని మాటలతో చిత్రవధ చేస్తున్న సమయంలో ఫోన్మోగుతుంది. ఆవిడ ఫోన్ ఎత్తగానే మాట్లాడిందెవరో తెలుసా!!??

టీవీవాళ్ళు యాదృఛ్ఛకంగా ఆవిడ ఫోన్ ఎత్తగానే వాణిజ్య ప్రకటనలకోసం సీరియల్ ఆపి నాకీ కొంటెకోణానికి అవకాశంఇచ్చారు. ఆవిడ ఫోన్ ఎత్తగానే తెరమీద శ్రీ యస్.పీ. బాలసుబ్రహ్మణ్యంగారు ప్రత్యక్షమయి .. “ పాడుతా తీయగా కొత్తస్వరాలకు స్వాగతం .. మీ వయసు 16 నుంచీ 24 మధ్యనా అయితే ఈటీవీ కల్పిస్తోంది మీకు సువర్ణావకాశం” .. అంటూమొదలెట్టారండీ.

ఇప్పుడు నవ్వక పోయినా ఈమారు అలాంటివి చూస్తే ఈ కొంటెకోణమే గుర్తొస్తుందిలెండి మీకు. ఇది నా శాపం.