పరిపూర్ణ మహిళ

రంజనిలో ప్రచురింపబడి పలువురి మెప్పు పొందిన నేను వ్రాసిన ఇంకో కధ

మన భాషమన ఆత్మ గౌరవం

మన భాష మన ఆత్మ గౌరవం

శారద గారు నవంబరు 17న వ్రాసిన శీర్షిక లేని పోస్టుకి జనవరి చివరిలో వ్యాఖ్యలు వచ్చాయి. దానికి కారణం సమాజం పట్ల తనకుగల బాధ్యతను చక్కగా నెరవేర్చిన శ్రీ మురళీధర్ నామాల గారికి ముందు కృతజ్ఞతలు. ఆయన గూగుల్ గుంపుకి వ్రాసిన లేఖతో బ్లాగర్లలో కదలిక వచ్చింది. నేనూ ఇప్పుడే చూసి ముందు వ్యాఖ్య వ్రాయబోయాను కానీ మాతృభాషలో మొదలుపెట్టటంతో మదిలోని భావాలు నా గురించి చెప్పు, నా గురించి చెప్పు అని ఎగిరెగిరి పడటంతో విడిగా పోస్టు వ్రాస్తున్నాను.

సుధాశ్రీగారి వ్యాఖ్య చదివాక
కొత్తపాళీగారి వ్రాసిన మాట వుపయోగించినది బ్లాగరేకదా. వ్యాఖ్యలు వ్రాసేటప్పుడు పోస్టులో వాడిన మాటలు వాడుకుంటారు కదా. అంటే వ్యాఖ్యలలో డిగ్నిటీ ఆశించేటప్పుడు మన పోస్టు కూడా డిగ్నిఫైడ్ గా వుండాలన్నమాట.
ఇంక చదువరిగారి వ్యాఖ్య ... సందర్భం వచ్చిందికనుక ఒక బాపతు జనాన్ని గురించి చెప్పారు ఆయన. గుమ్మడికాయ దొంగలంటే భుజాలు తడుముకోవటం ఎందుకు ఆలాంటి వాళ్ళు ఒకరిద్దరిగా మొదలయి తెలియ చెప్పేవారులేక, విలువలు తెలుసుకోక ఆ సంఖ్య ఇప్పుడు వందలు, వేలు, లక్షలు దాటింది. కోట్లు కాకుండా కాపాడుకుంటే మనం కాపాడుకునేది మన ఆత్మ గౌరవాన్ని మాత్రమే.
వెంకట్ గారి వ్యాఖ్య నిజం కాదా. ఇంగ్లీషులో ఒక మాటని ఎంతమంది ఒకే విధంగా పలుకుతారు.

ఇంక నా అభిప్రాయం
శారద గారు ఆంధ్రాలో కాక తమిళనాడులో పుట్టి వుంటే వారికి ఈ పోస్టు వ్రాయటానికి ఆవకాశం వచ్చేదికాదు. ఎందుకంటే వారికి వేరే భాషరాదు వచ్చినా మాట్లాడరు, వ్రాయరు. దాని వలన నష్టపోతున్నది వాళ్ళే. ఎందుకంటే వారి సంస్కృతీ, వారికున్న అపురూప దేవాలయాలు, శిల్ప సంపద వారికే పరిమితమవుతోంది కానీ తాజ్ మహల్ లాగా ప్రపంచ వ్యాప్తం కావటంలేదు. తమిళనాడులో వున్నన్ని విశాలమైన, ప్రాచీనమైన, అద్భుతమైన దేవాలయాలు ఇంకెక్కడా వుండవేమో. వాటి చరిత్ర అందరికీ తెలుస్తే ప్రపంచ వింతల సంఖ్య కూడా పెరుగుతుంది దానికి కారణం తమిళ రాష్ట్రమవుతుంది.

తమిళనాడులో ఎక్కడికన్నా వెళ్ళి చూడండి. తమిళ భాష, తమిళ బోర్డులు, తమిళ ఆచార వ్యవహారాలు, అంతా తమిళమే. అంతగా తమిళాన్ని ఆరాధించిన వారు దానిమూలంగా ఎక్కువ ఏమీ నష్టపోలేదు. ఆ రాష్ట్రంలో అత్యంత మేదావులున్నారు, విదేశాలలో ఉద్యోగాలు చేసే వారున్నారు, అనేక రంగాలలో అభివృధ్ధి చెందినవారున్నారు. నేను తమిళ గానం పాడటం లేదండీ. నేను అర్ధం చేసుకున్న విషయాలు అందరితో పంచుకోవాలనుకుంటున్నాను. అవేమిటంటే మాతృ భాషని మర్చిపోకూడదు... వేరే భాషలను కూడా అవసరమయినంత వరకు ఆదరించాలి. అంతే.

ఈ మధ్య మేము తమిళనాడు వెళ్ళివచ్చినప్పుడు కొన్ని ఇబ్బందులు ఎదుర్కొన్నాము. మేము వెళ్ళింది ప్రసిధ్ధి చెందిన ఆలయ దర్శనానికి. అక్కడ ఆలయాలలో వున్న దేవతా విగ్రహాలన్నింటికీ బోర్డులు తమిళంలోనే వున్నాయి. దానితో మేము ఎవరికి నమస్కరిస్తున్నామో వారి పేరు కూడా తెలియని పరిస్ధితి. ఒక్కొక్క ఆలయంలో అనేక ఉప ఆలయాలుంటాయి. ఎంతమందిని ఎన్నిసార్లు అడుగుతాం అక్కడ ఏమి వ్రాసివుందో చెప్పండి అని. పోనీ తెలుగులోగానీ, ఇంగ్లీషులో గానీ, ఆ ఆలయాల చరిత్ర వున్నదేమోనని అడిగితే అది కూడా తమిళంలోనే. అలాంటి చోట్ల అతి భాషాభిమానం వుండటంకూడా సరైనది కాదేమో.

కొన్ని ఆలయాల్లో ఆఫీసుల్లోవారికి మా అవస్త చెప్పి ఆలయంలో దేవుళ్ళ పేర్లు, విశేషాలు వ్రాసిన బోర్డులు ఇంగ్లీషులో, హిందీ లో కూడా పెట్టించండి అందరికీ అర్ధమవుతుందని అని చెప్పాము. వారు తమిళనాడు కదండీ, తమిళంలో వుండాలని మాకు ఆర్డర్సు అన్నారు. మేమూ వాళ్ళ భాషాభిమానాన్ని గౌరవించి ముందు మీ తమిళం లోనే వ్రాయించండి, దాని క్రింద మన జాతీయ భాష హిందీ, తర్వాత ఇంగ్లీషులో వ్రాయించండి అన్నాము. వాళ్ళు అర్ధం చేసుకున్నారు. స్వామిమలై దేవస్ధానం ఆఫీసులో వారైతే వారి నోట్ బుక్ లో మా వారి చేత మేమడిగిన విషయం వ్రాయించుకుని సంతకం, అడ్రసు తీసుకున్నారు పై వారికి నోట్ పంపిస్తామని.

మన ఉనికిని చాటి చెప్పే ప్రతి విషయంతో.. అంటే మన భాష, మన నడవడిక, మన వేష ధారణ, మన మాటతీరు, మన సంస్కృతి, మన ఆచార వ్యవహారాలు, మన సభ్యతా సంస్కారాలూ....వీటన్నిటితో మన ఆత్మగౌరవం ముడిపడి వుంటుంది. మనం వీటిని గౌరవిస్తేనే ఎదుటివారూ గౌరవిస్తారు. మనవాటికి మనమే తాటాకులు కడితే ఎదుటివారు అగ్గివుల్ల గీస్తారు. నాశనానికి నిముషాలు చాలు. కోల్పోయేది మన ఉనికే. ప్రపంచం సాగి పోతుంది. దానికేం నష్టం లేదు.

పైన వ్రాసిన ఐదు పంక్తులూ ప్రతి ఒక్కరూ ఒప్పుకోవాల్సిన సత్యం. ఆత్మ గౌరవం లేని మనిషి జీవితం వ్యర్ధం. సాంకేతికాభివృధ్ధితో ప్రపంచమే కుగ్రామయింది. సంఘ జీవనానికీ, మనిషి మనుగడకూ అనేక పరిచయాలు, అనేక భాషలు అవసరమే. అంత మాత్రాన వారి గుర్తింపును పోగొట్టుకుంటే ఎవరికైనా విలువ ఏముంటుంది. ఇప్పడు మనము ఆ పరిస్ధితుల్లోనే వున్నాము. మన భాష అన్నా, మన తోటి వారన్నా, మన ఆచార వ్యవహారాలన్నా మనకి గౌరవం సన్నగిల్లుతోంది. తెలుగు వారికున్న విశాల భావాలతో మనల్ని, మన ఉనికినీ మనం గౌరవించుకోవటం మరచిపోయి ఎదుటి వారికి ఎక్కువ విలువలిస్తున్నాము. మీరు మనుగడ కోసం ఏ చదువైనా చదువుకోండి, ఉన్నతి కోసం ఏ దేశమైనా వెళ్ళండి. అది తప్పు కాదు. కానీ మనం మన సంస్కృతిని గౌరవిస్తే దాని విలువ పెంచినవాళ్ళూ, పంచినవాళ్ళమూ అవుతాము. లేకపోతే మన చేజేతులారా మనమే దాని నాశనంలో భాగస్తులమవుతాము.

ఈ మధ్య అమెరికా వెళ్ళినప్పుడు నేను గమనించిన విషయం. మేము అక్కడ మిచిగన్, చికాగోలలో దేవాలయాలకి వెళ్ళాము. వేరే రాష్టాల వారు వాళ్ళ వాళ్ళని కొత్తవారైనా ఆప్యాయంగా పలకరించుకోవటం, పరిచయం చేసుకోవటం గమనించాను. మరి తెలుగు వారు ఇదేమీ లేదుకదా కనీసం చిరునవ్వయినా లేదు. దయచేసి సరిగ్గా అర్ధం చేసుకోండి. నా ఆవేదన తెలుగువారు తమ ఉనికిని కోల్పోతున్నారని. ఎలాగంటే, కన్నడం వాళ్ళు ఎక్కువ వున్న ఒక గుడికి వెళ్ళాము. అక్కడ డెస్క్ దగ్గర వున్న ఒకాయన మమ్మల్ని చూసి అక్కడే కూర్చున్న వేరే ఆడవారి దగ్గరకు వెళ్ళి కన్నడానా అని అడిగారు. (మేము కన్నడా వాళ్ళమా అని) వాళ్ళు కాదు ఆంధ్రా అని చెప్పిన తీరు మాకు బాధ అనిపించిందు. కారణాలు ఏవైనా వేరే రాష్ట్రాల వారికున్న విలువ తెలుగువారికి లేదా అని వ్యాకుల పడ్డాను. వేరే రాష్ట్రాల వారు తమవారిని కలుసుకున్న ఆనందంతో వారి మాతృభాషలో మాట్లాడుకుంటూ తమ ఉనికిని చాటుకుంటుంటే మనవారు మాత్రం అలాంటి సమయాల్లో ఇంగ్లీషుని వదలకుండా ఏ ఉనికి కోసం పాకులాడుతున్నారు. మనమే మన భాషను కాదంటే ఎదుటివారికి చులకన కాదా. నేను ఇంగ్లీషుకి వ్యతిరేకినికాదు. ఎక్కువమందికి అర్ధమయ్యే భాష అది . అలాంటి భాషల అవసరం ప్రపంచానికి చాలా వుంది.

ఎన్నాళ్ళనుంచో నా గుండెలో గూడుకట్టుకున్న ఇంకొక్క చిన్న అవమానం గురించి చెప్తాను. ఇదివరకు ఆంధ్రా, తెలంగాణా గోలలప్పటి సంగతి. హైదరాబాదులో సిటీ బస్ ఎక్కాను. బస్సు అంటే నానా జాతి సమితి కదా. వేరే రాష్ట్రాలవారిని వారి భాషతో గుర్తించవచ్చుకదా. వారి మాటల్లో ఒకరి మాట all Andhra bastards are here అని. ఆ కామెంటుకి తట్టుకోలేని నేను all other states bastards are here అని గట్టిగా అనేశాను. వాళ్ళూ ఒక్క క్షణం బిత్తరపోయారుగానీ అప్పటికింకా సమాజ పరిస్ధితులు ఇంత దిగజారిపోలేదుగనుక అందరూ నిశ్శబ్దంగా వుండిపోయారు. కానీ నేను మాత్రం ఈ రోజుకీ ఆ విషయాన్ని మర్చిపోలేకపోతున్నాను. మన రాష్ట్రంలో మనకున్న గౌరవం ఇదని.

చివరిగా ఒక్కటే మాట తెలుగు జాతి ఒకటి వుంది అని భావి తరాలవారు చరిత్రలో చదవకుండా నిజంగా తెలుసుకోవాలంటే, మన ఉనికిని మనం కాపాడుకోవాలి. దానికి భాష పట్టు కొమ్మ. జీవనం కోసం ఎన్ని భాషలన్నా నేర్చుకోండి, ఎక్కడన్నా వుండండి, మిమ్మల్నీ, మీ భాషనీ, మీ జాతినీ మీరు గౌరవించుకోండి. ఆత్మ గౌరవాన్ని పెంచుకోండి. మనిషిలాగా బ్రతకండి.

ఔన్నత్యమే పురుషత్వం

జనవరి 4, 2009 ఆదివారం ఈనాడు అంతర్యామి లో ప్రచురించబడ్డ శ్రీమతి చక్కిలం విజయలక్ష్మిగారి వ్యాసం ప్రతి ఒక్కరూ, ముఖ్యంగా ప్రతి మహిళా చదవాలనే ఉద్దేశ్యంతో ఇక్కడ ఇస్తున్నాను. చదివి ఒక్క నిముషం ఆలోచించండి.

ఎ.జి. ఆఫీసులో హాస్యోత్సవం.

బంధు మిత్రుల అభినందనలతో లో దృశ్యం

ప్రేక్షకులు ... నుంచున్న వారూ, ఆడవారూ రాలేదు ఈ ఫోటోలో

ఆలూ లేదు చూలూ లేదు లో ఒక దృశ్యం

ఎ.జి. ఆఫీసులో హాస్యోత్సవం

ఎక్కౌంటెంట్ జనరల్స్ ఆఫీసు నుంచి (టెలిఫోన్ భవన్ ఎదురుగా, రిజర్వు బ్యాంకు ప్రక్క, లకడీకాపుల్ లో వున్నది ఈ ఆఫీసు) ప్రసిధ్ధిగాంచిన అనేక సాహిత్యకారులు, రచయితలు, నటులేకాక అనేక రంగాలలో ఆరితేరిన గొప్ప వ్యక్తులు అనేకమంది ఉద్భవించారు. ఆ ఆఫీసులోని రంజని తెలుగు సాహితీ సంస్ధ ఉత్సవాలలో పాల్గొనాలని ఉవ్విళ్ళూరని సాహిత్యకారులు, అదే ఆఫీసులోని తెలుగు నాటక సమితి నాటక పోటీలలో పాల్గొనాలని ఉత్సాహం చూపించని కళాకారులూ వుండరంటే అతిశయోక్తి కాదు. ఈ ఆఫీసులో పెరిగి పెద్దవారైన రచయితలలో శ్రీయుతులు పరుచూరి వెంకటేశ్వర రావు, మల్లాది కృష్ణమూర్తి, శంకరమంచి పార్ధసారధి, డా. పాలకోడేటి సత్యనారాయణరావు, మరియు కీ.శే. డి. ప్రభాకర్, పమ్మి వీరభద్ర రావు వగైరా ఉద్దండులేకాక ఇంకా ఎందరో మహనీయులు వున్నారు. అలాగే అనేకమంది ఇక్కడ తెలుగు నాటక సమితి తరఫున నాటకాలు వేసి పేరు ప్రఖ్యాతులు పొందారు, సినిమా రంగం లో కూడా స్ధిర పడ్డారు. సాహిత్య, సినీ రంగానికి సంబంధించిన అనేక ప్రముఖులు ఇక్కడ అనేక కార్యక్రమాలలో పాల్గొన్న సందర్భాలలో ప్రతి ఒక్కరూ ఇక్కడ కార్యక్రమాలలో పాల్గొనాలని చాలా ఆసక్తిగా వచ్చామని చెప్తారు. కారణం ఇక్కడ వున్న అనేక మంది ప్రముఖులేగాక, అంతమంది చదువుకున్న శ్రోతలు, ప్రేక్షకులు ఒకచోట కూడటం కూడా అరుదు. మరి అక్కడ ఉద్యోగుల సంఖ్య వేలలో వుంటుంది. ఈ రెండు సంస్ధలేకాక ఇంకా అనేక సంస్ధలు ఇక్కడ అనేక కార్యక్రమాలు నిర్వహిస్తున్నాయి. ఈ సంస్ధలన్నింటి కార్యక్రమాలూ ఆ స్ధాయిలో వుంటాయి.

ఢిసెంబరు 16, 17, 18 2008 తారీకులలో తెలుగు నాటక సమితి ఎకౌంటెంట్ జనరల్స్ ఆఫీసు ఆవరణలో మధ్యాహ్నం 1-00 గం. నుంచి 2-00 గం. ల దాకా మళ్ళీ సాయంకాలం 6-00 గం. ల నుంచి 7-00 గం. లదాకా రాష్ట్ర స్ధాయి హాస్య నాటికల పోటీలు జరుగుతున్నాయి. ఇప్పటిదాకా ఈ క్రింది నాటికలు ప్రదర్శింపబడ్డాయి..

16-12-2008 మంగళవారం మధ్యాహ్నం శ్రీ సమ్మెట గాంధీ రచన దర్శకత్వంలో విశ్వశాంతి కల్చరల్ ఆసోసియేషన్ మెదక్ వారిచో తెలుగు దొంగలు అనే నాటిక ప్రదర్శించబడ్డది. సాయంత్రం శ్రీ పరమాత్ముని రచించిన తెల్ల చీకటి అనే నాటిక శ్రీ మల్లాది శివన్నారాయణ దర్శకత్వం, శ్రీ సైదారావు సంగీతంతో కళావర్షిణి, హైదరాబాదు వారిచే ప్రదర్శింపబడ్డది. ఈ కార్యక్రమంలో గౌరవ అతిధిగా శ్రీమతి జి. అనూరాధ, ప్రోగ్రామ్ హెడ్ జీ తెలుగు పాల్గొన్నారు.

డిసెంబరు 17, బుధవారం, మధ్యాహనం మల్లాది క్రియేషన్స్ హైదరాబాదు వారు శ్రీ మల్లాది రవికిరణ్ రచించిన ఆలూలేదు చూలూ లేదు అనే నాటికను శ్రీ మల్లాది భాస్కర్ దర్శకత్వంలో, శ్రీ బి.వి.రావు స్టేజి మేనేజ్మెంటు లో ప్రదర్శించారు. సాయంత్రం శ్రీ సాయి ఆర్ట్స్ కొలకలూరు, గుంటూరు వారిచే శ్రీ చిన్ని కృష్ణ రచించిన బంధుమిత్రుల అభినందనలతో అనే నాటికను శ్రీ గోపరాజు విజయ్ దర్శకత్వం, శ్రీ టి. సాంబశివరావు సంగీతంతో ప్రదర్శించారు. ఈ కార్యక్రమానికి సినీ హాస్య నటులు శ్రీ గౌతంరాజు గౌరవ అతిధిగా, డా. పాలకోడేటి సత్యనారాయణరావు, టి.వి. 5 క్రియేటివ్ హెడ్ ఆత్మీయ అతిధిగా పాల్గొన్నారు.

డిసెంబరు 18, గురువారం మధ్యాహ్నం ప్రముఖ సినీ నటులు శ్రీ రావి కొండలరావు బృందం, ఆర్ కె ఆర్ట్స్ హైదరాబాదు వారిచే ప్రత్యేక ప్రదర్శన వైకుంఠపాళి ప్రదర్శింపబడుతుంది. ఈ నాటికకు శ్రీ రావి కొండలరావు రచించి దర్శకత్వం వహించటమేగాక, ఆయన, ఆయన శ్రీమతి రాధాకుమారి నటిస్తున్నారు కూడా. ప్రదర్శన సమయం మధ్యాహ్నం 1-00 గం. నుండి 2-00 గం. ల దాకా ఖచ్చితంగా పాటింపబడుతుంది. ఆసక్తి, అవకాశం వున్నవారు ఈ హాస్య నాటికను తిలకించే అవకాశం వదులుకోవద్దు. ఈ కార్యక్రమానికి ఆత్మీయ అతిధిగా శ్రీ శంకరమంచి పార్ధసారధి, ప్రముఖ నాటక, సినీ, హాస్య సంభాషణల రచయిత పాల్గొంటారు.


సాయంత్రం 6-00 గం. లకు శ్రీయుతులు జె.యల్ నరసింహం, తెనాలి శేషుకుమార్ గార్ల హాస్య కదంబం వుంటుంది. తదుపరి బహుమతి ప్రదానోత్సవం. ఈ ఉత్సవానికి ముఖ్య అతిధి శ్రీ జి.ఎన్ సుందరరాజా, I.A. & A.S., ప్రిన్సిపల్ ఎకౌంటెంట్ జనరల్ ఆత్మీయ అతిధి శ్రీ పరుచూరి వెంకటేశ్వరరావు, రంగస్ధల సినీ నటులు, సినీ, నాటక రచయిత, దర్శకులు. గౌరవ అతిధి శ్రీ మురళీ మోహన్, ప్రముఖ సినీ నిర్మాత, నటులు. విశిష్ట అతిధి శ్రీ సునీల్ ప్రముఖ సినీ హాస్య నటులు.

వెర్రి వెయ్యి విధాలు

వెర్రి వెయ్యి విధాలు

14-12-2008 రాత్రి 10-30 కి జీ తెలుగు ప్రసారం చేసిన చల్ మోహన రంగా చూశారా ఎవరైనా? ఒక గ్రామ వాసులంతా (కోడారు అనుకుంటా) ఒక శునకానికి ఘనంగా సీమంతం జరిపించారు. పైగా ఇది మూడవసారి. మొదటిసారి రెండు మూడు కుటుంబాలే హాజరైన ఈ సీమంత కార్యక్రమానికి తర్వాత జనాలు పెరిగి ఇప్పుడు చాలామంది పాల్గొన్నారు. ఆ శునకం కూడా చాలా బుధ్ధిగా కూర్చుని వేడుకలన్నీ జరిపించుకుంది. దండలు వేయించుకుంది బొట్లు పెట్టించుకుంది, అందరిచేతా అక్షింతలు వేయించుకుంది. బోలెడు మిఠాయిలు, పళ్ళు, మామూలు సీమంతాలకు కూడా అన్నిరకాలు అన్నిచోట్లా పెట్టరేమో. పైగా కొత్త చీరెలు కూడా కానుకగా ఇచ్చారండోయ్. మనలో మనమాట. ఎంత మంచి కుక్కయినా ఆ చీరెలేం చేసుకుంటుంది? వెర్రెత్తి చింపి పోగులు పెడుతుందా? ఏమోమరి. అందుకే అంటారు. వెర్రి వెయ్యి విధాలు అని. అందులో ఇదొకటి అనుకుందామా?